In de afgelopen decennia is er een toenemende bezorgdheid van met name Westerse landen over het mondiale behoud van natuur en milieu. Omdat veel van onze natuurschatten in ontwikkelingslanden liggen is een samenwerking met de lokale bevolking in deze landen onvermijdelijk. In veel gevallen verloopt deze samenwerking echter uiterst moeizaam, vooral omdat niet altijd dezelfde normen en waarden worden gedeeld. Communicatie wordt vaak beheersd door een westerse stijl van praten en denken.

Dit onderzoek introduceert een typische lokale communicatievorm, namelijk verhalen. Tijdens een vierjarig onderzoek in Kameroen is onderzocht hoe verhalen de lokale percepties en ideeën weergeven. Deze zijn vergeleken met de algemene boodschap zoals die door natuurbeschermingsorganisaties in het Westen wordt uitgedragen. Uit het onderzoek blijkt hoe verschillend beide werelden zijn, bijvoorbeeld wat betreft de relatie tussen mens en natuur, het denken over tijd en de gevolgen van menselijk handelen op de omgeving. Om nu deze verschillende denkbeelden in een dialoog bij elkaar te brengen zijn een aantal verhalen gecreëerd die eindigen met een dilemma en zo het publiek aansporen actief mee te denken. Tijdens een aantal experimenten in Kameroen bleken uit deze verhalen intensieve debatten voort te komen wat inderdaad leidde tot een bredere visie en een grotere betrokkenheid onder de lokale bevolking.

Hier kunt u ook haar proefschrift downloaden: Proefschrift (3.8 Mb).

Last modified on
previous page	top page